ایستیره م بیر شعر یازام عالَم اونا قان آغلایا گؤزلر آغلاشسین اونا، دریا اولوب سئل باغلایا ایستیره م آواز اولا اودتک کؤنول لر یاندیرا اژدها تک پوسکوروب سکگیز بهشتی داغلایا ایستیره م کی پرپر اولموش گول لره، بولبول توما توک یولارکَن، گول یاسیندا ـ دار باشیندا دیغلایا مفتی قوی یازسین هامی بولبول لره فتو...

قیزیل گول، گول لرین صوبح لر قراریله آچار باغلار نیگاریم گؤزلرین هرده ن خوماریله آچار باغلار گؤزه ل شاهید، سَحَر دورموش یوخودان گؤزلرین در دم اوغار ؛ کیپریک لرین ده، تنگ و تاریله آچار باغلار عَفیف آرواد او نامحرم یانیندا چَرقَدین یارب! سَفَرلرده یا هر یئرده، ویقاریله آچار باغلار یاریله ، قول ـ بویون ...

خاورده ، گون چیخیر توپورور قان ائلیر یئری! او، داز باش ایله پیس أییر آغزین، باخیر چئری! یاپراق، دنیز، بولودلا گونش کوفر اولور یاغیر! توپراق قوسور بوتون باتیریر داغ ـ داشی، یئری بایقوش اوخور؛ قبیرلرین اوستونده ساز چالیر! قوزقون باخیر دئییر: آدامین بللی دیر یئری! داغ نشئه دیر! بولاخ سَمَه دیر! قوش دا ...

تضمینی از یکی از شعرهای معروف «فروغ فرّخزاد» «ایمان بیاوریم به آغازِ فصلِ سرد» ایمان به درکِ هستی و اِعجازِ فصلِ سرد تا بر رَواقِ چشم نشیند خزانِ خون باز ایستد «فروغ» در آغازِ فصلِ سرد از داغِ یک شقایقِ وحشی، دلم گرفت باری! شفاست خانه ی دِلوازِ فصلِ سرد شب، پُرفروغ و این مَهِ دُختر نوازِ گرم دلبازِ ...

رفیقِ بیست ساله! ببوس خونِ لاله! سحرگهان وضوکُن! به خونِ آن آلاله! سحر، رَوَد چو خون ها به جدولِ خیابان جوابِ هر گلوله شود دویست لاله دوباره خون بشویم زپیکَرِ وطن من! ز پیکَرِ رفیقم؛ جوانِ بیست ساله که کاسه ی سَرِ ما به خونِ شامِ یغما بر آن شرابِ دُژخیم، شبی شود پیاله چه نونهال هایی دوباره گشت پَرپَ...

روزی، دلِ شاهدی، دلم سخت رُبود لب روی لبم نهاد و در عشق غُنود این دَهر چه بینی که در آغوشِ نگار روزی دیدی که مرگ، آغوش گُشود

قصیده ی اوّل پروین شرح و نقد و تفسیر در مورد وزن قصیده وزنِ این قصیده : «مَفعولُ/فاعِلاتُ/مَفاعیلُن» است. این وزن، «سالم» نیست و دُچارِ «زِحاف» گشته است. و در واقع «اَثلَم» یا دُم بُریده ی وزنِ «مَفعولُ/فاعِلاتُ/مَفاعیلُ/فاعِلُن» است که رُکنِ آخِر از آن مُزاحَف گشته و رُکنِ سوّمِ «مَفاعیلُ» تبدیل به...

قرآن که مِهین کَلام خوانند آن را گهگاه نه بر دوام خـــوانند آن را بر گِردِ پیاله آیتی هست مُقیم کاندر همه جا مُدام خوانند آن را در مورد وزن رباعی وزنِ عروضیِ این رُباعی از مطلع تا مقطع ـ به جز مصراعِ سوّم ـ عبارت است از «مفعُولُ / مَفاعِلُن / مَفاعیلُن / فَع ». از مشخصاتِ این وزن، کثیر الإستعمال بود...