خاورده ، گون چیخیر توپورور قان ائلیر یئری!
او، داز باش ایله پیس أییر آغزین، باخیر چئری!
یاپراق، دنیز، بولودلا گونش کوفر اولور یاغیر!
توپراق قوسور بوتون باتیریر داغ ـ داشی، یئری
بایقوش اوخور؛ قبیرلرین اوستونده ساز چالیر!
قوزقون باخیر دئییر: آدامین بللی دیر یئری!
داغ نشئه دیر! بولاخ سَمَه دیر! قوش دا بنگی دیر!
توبه دئسن: دئییر: «چکیره م تکجه بیر سئری!»
آل آلما ساللانیر بیر آغاج دان کی توولاییر
حوّانی، آدمی، آغاجین زولفونون فئری!
دیرناق چکیر، الینده بیر انبیرله میرغضب!
حؤکمی له اولدورور قفس ایچرینده کی شئری!
شاهید! شلاله قان دی کسیب لر قیزین باشین!
ظالیم لیق ائیله ییر بو بیلاددا سَفِه، گئری!
برچسب: غزل ترکی شهریار,غزل ترکی عاشقانه,غزل ترکی امام زمان,
نویسنده: نیکی کریمیپور