شاهد تبریزی - شعر و فلسفه
درباره سایت
آخرین مطالب
- آسیب شناسی گذرا بر تساوی نیازهای اجتماعی
- تازا شئعیر : �نئجه یازسین سینیق أل؟!�
- غزل فارسی «قطار بوسه» 14 / 11 / 90
- تورکو قصیده : «پئشه» 13 / 8 / 91
- تورکو بئش لیک «قیرآت» 26 / 8 / 91
- غزل فارسی «مِیِ جاودان» 21 / 10 / 96
- غزل فارسی «اسیر ائوین» 2 / 10 / 95
- غزل فارسی «اصلان» 9 / 5 / 98
- پرنده و پرواز (به دشتِ برفیِ چشمت دو تا کبوتر مُرد)
- عقل مَداری یا دین مَداری؟
امکانات وب
ـ ـ U ـ/ U ـ U ـ/ ـ ـ U ـ/ U ـ U ـ
می رانـــی ام ز خویشتن ، نازت مگر شکسته است
حرفی نمی زنی به من ، سازت مگر شکسته است
رفـــــــــــــــــــــتی به اوجِ نشئگی ، تا اوجِ بنگیانِ شهر
وحشت کنون چه کرده ای؟ فازت مگر شکسته است؟
برچسبها: دو بیتی, نو
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم خرداد ۱۳۹۶ساعت 11:3 توسط شاهد تبریزی(رحیم مویدی) |
برچسب:
نویسنده: نیکی کریمیپور